Daar gaat het niet om. Mblog verhuist naar een nieuw adres. Sterker nog: Mblog IS verhuisd!

Mblog krijgt ook een nieuwe naam: Mathieu Schlijper.

Het nieuwe adres is: http://mathieuschlijper.wordpress.com/

Ben je van plan dit adres vaker te bezoeken, zet het dan bij je bladwijzers.

Tientallen keren de Madeleine gezien, nooit binnen geweest. Vandaag wel. Ze is niet mooi, maar daar kan ze niks aan doen, gezien haar ongelukkige verleden. Deze zaterdagavond zou er een concert zijn, het Requiem van Mozart. Dan maar die kerk in.

Het concert had nog een voorprogramma met helaas een paar te bekende evergreens zoals Ave Maria van Schubert/Gounod, een Gloria van Vivaldi en het Alleluja van Händel.

Dit voorgerecht maakte al duidelijk dat er van het hoofdgerecht, het Requiem, niet veel te verwachten viel.

Nooit zo’n hinderlijke akoestiek meegemaakt. De nagalm duurde 4,5 seconden. En zing dan maar eens op een frisse manier dat Kyrië, door Mozart in precieze fugavorm gecomponeerd, maar waar nu alle korte noten in elkaar overvloeiden, – alsof je een vlaflip door elkaar husselt waardoor je niet meer ziet waar de yoghurt zit en waar de vanillevla en de limonadesiroop. Kortom, een geluidsvervorming die niet te verdragen is. En deze zelfde vervorming trad weer op in het Lux aeterna aan het slot van het Requiem waar Mozart ook de fugavorm hanteerde.

Niet ieder gebouw zal de perfecte akoestiek van het Amsterdams Concertgebouw kunnen bezitten, maar zo’n kerk moet toch een zekere minimumkwaliteit hebben voor dit soort uitvoeringen of je moet het niet doen.

Afgezien van deze beroerde omstandigheid in de Madeleine-kerk maakten ook het Amadeuskoor en orkest geen sterke indruk. Of vergis ik mij en ontbrak er alleen een bekwame klankregisseur die had moeten letten op een juiste balans tussen de stemmen en de instrumenten?

Al in het voorprogramma kreeg je medelijden met de sopraan die met haar stem nauwelijks boven de blaasinstrumenten uitkwam. De violen daarentegen waren weer veel te zwak, klonken te iel.

En zo ging een veelbelovende avond Mozart jammerlijk de mist in.

Een mislukt Requiem of niet, Parijs is een prachtige stad.

Maar de lift in ons hotel had er een keer geen zin in, en dat je dan een half uur moet inspreken op de receptioniste om haar over te halen een technicien te bellen, valt vies tegen. Daarna zat de technicien nog een uur vast in de trafic en dat is logisch want in Parijs rijden nog meer auto’s, maar het is niet prettig als je zes hoog logeert.

… maar de technicien kwam, zette zijn autootje op de stoep en op dat autootje stond de tekst: “Nous prenons soin de votre ascenseur”, maar het wachten op die zorg duurde wel wat (te) lang.

Een kapotte lift of niet, Parijs is een prachtige stad.

Dat midden in de nacht het brandalarm in het hotel afgaat, kan gebeuren, maar dan moet je niet zes hoog wonen. Hoe maak je je in een paar seconden vertoonbaar en wat neem je dan mee? Dat lukte dus niet zo goed en toen we de trap afstormden, kwamen de vluggeren ons al hijgend tegemoet en iemand riep: “Back to bed, someone pushed the wrong button”.

Vals brandalarm of niet, Parijs is een prachtige stad.

Al tientallen jaren volgen wij de ontwikkelingen op La Défense, die hypermoderne kantorenwijk met veel kunst in de openbare ruimte. Ook nu weer veel nieuwe dingetjes zoals die € van Europa.

Wel moesten we wennen aan die streng kijkende militairen met stenguns aan begin en einde van roltrappen. Aan een van hen vroeg ik: “Al Qaida?” en zachtjes antwoordde hij: “Suspect”. Dit was het kortste gesprek in het Frans dat ik ooit gevoerd heb, maar ik kreeg het gevoel dat we samen een geheimpje deelden.

Al Qaida of niet, Parijs is een prachtige stad.

Je kunt naar Parijs met de supersnelle Thalys en NSHispeed vangt daar veel poen mee, maar zowel op de heen- als terugreis ging het mis. In Luik moesten we al met een andere trein en in Brussel waren er geen gereserveerde plaatsen meer. Op de terugreis was de chaos nog groter, er moesten extra reizigers mee. Waarom? Dat verneem je niet en de luie conducteurs verliezen onmiddellijk hun verstand. Ze controleren niets meer en zoek het maar zelf uit. Van Parijs tot Brussel hebben veel mensen in het middenpad moeten staan. Niks gereserveerde plaatsen, helemaal geen plaatsen. Tip: reis nooit met Thalys, want NSHispeed bedondert je.

Chaotische Thalys of niet, Parijs is een prachtige stad.

Kwetsende uitspraken over moslims bleven achterwege, roepen veel kranten en politici bijna opgelucht. Wat hadden ze verwacht? Zijn ze teleurgesteld? Wilders heeft al zo vaak ferme uitspraken gedaan, had hij daar in New York mee door moeten gaan?

Was dat makkelijker geweest, want dan kon je Wilders weer lekker bashen?

Ik kom er niet uit.

Al jaren lang zijn de partijen in Nederland met elkaar aan het wedijveren in correctheid en tolerantie. Als ze er niet uitkomen dan zeggen ze: Wilders splijt de partijen. Nou, als één man dat klaar krijgt dan is er kennelijk iets aan de hand.

Ik kom er niet uit.

Terwijl ik dit schrijf zie ik (in een oude opname op tv) Job Cohen met een boos gezicht tegen Wilders zeggen: u doet maar net alsof de islam een verwerpelijke godsdienst is.

Cohen is een achtenswaardig man. Wilders net zo goed. Claudia de Breij zegt zojuist tegen Cohen (bij P&W): “Ik ben het niet met Wilders eens, maar hij heeft een goed verhaal”. ?!?!

Wat is dat toch, dat zoveel mensen zeggen: ik ben het niet met Wilders eens, maar …

Als zovelen van hem iets positiefs willen zeggen, waarom moet dat dan met zoveel omhaal?

Ik kom er niet uit.

In Eén Vandaag op 17 augustus hoor ik een of andere analyticus verklaren waarom in Limburg zoveel mensen op Wilders stemden: “In Limburg wonen nu eenmaal veel katholieken en katholieken nemen het nu eenmaal niet zo nauw met hun principes.”

Niemand in Nederland protesteerde. Ook Limburgers niet. Dat begrijp ik: Limburgers hebben gevoel voor humor. Nederlanders trouwens ook.

“In Marokko wonen veel islamieten en islamieten nemen het nu eenmaal niet zo nauw met hun principes.”

Wie zei dat? Ik ken niemand die dat durft te zeggen. Allemaal bang voor Femke Halsema, Dries van Agt, Job Cohen, Alexandertje Pechtold, want die zeggen dan dat we islamieten vernederen. Misschien hebben islamieten meer gevoel voor humor dan dit merkwaardig gezelschap.

Ik kom er niet uit.

Vorige week ging het in P&W over de dreigende steniging van een vrouw in Iran. In de studio Femke Halsema (alweer) , Bert Tichelaar, de schrijver Hafid Bouazza en deze keer ook een vreemdeling zeker die verdwaald is zeker: Izz ad-Din Ruhulessin, zeg maar IZZ, student politicologie en publicist. Wat vond IZZ van die aanstaande steniging? Hij vond dat een interne Iraanse aangelegenheid. Nou ja, dan weet je al bijna wat er komt. Toch kookte mijn bloed toen ik IZZ hoorde zeggen:

“Als moslim geloof ik dat alleen Allah het recht heeft om wetten te maken voor de mensheid. Hij heeft de soevereiniteit om dat te bepalen. Als ik nu ga zeggen: stenigen mag wel of niet, dan schend ik die soevereiniteit”.

En niemand aan de tafel van Pauw & Witteman durft tegen IZZ te zeggen dat dit klinkklare onzin is en omdat niemand dat durft te zeggen vind ik hen eigenlijk allemaal een soort NSB-ers.

Dat wordt de uitdaging voor ons allen in de toekomst. Hoe pakken we dit aan? Niet alleen in Nederland, maar mondiaal. Dit is iets anders dan wat immigratie meer of minder, dan een kabinet VVD-PVV-CDA en een oppositie die zich bang afvraagt wat de wereld toch wel van ons moet denken dat Wilders … enzovoort, draai het rijtje maar zelf af.

In de Volkskrant van 7 september 2010 lees ik de kop van een artikel:

“Opgepakt en gemarteld tijdens familiebezoek in Iran”.

Het artikel gaat over een vluchteling die nu tien jaar in Nederland woont en een jaar geleden op familiebezoek ging in Iran. Hij wordt daar opgepakt en gemarteld, samen met zestig anderen. De bijzonderheden zal ik u besparen. Maar slechts dit citaat:

“De leider van de militairen schreeuwt onophoudelijk: ‘Verraders, moskeeverbranders, vanavond gaan we jullie vermoorden om te laten zien wat er gebeurt als je tegen de islam bent.’ “

Godsdienstvriijheid is ook de vrijheid om geen godsdienst te hebben. Dat zegt ook de grondwet, maar Nederlandse politici doen net alsof dat niet in de grondwet staat. Ze beschuldigen Wilders dat hij een gevaar voor de rechtsstaat is, maar zij zijn het zelf. Dat schrijven en beargumenteren veel rechtskundigen en historici die er meer verstand van hebben dan ik.

Michiel Hegener, in 2007 oprichter en voorzitter van het steuncomité ex-moslims, schreef op 23 augustus in de Volkskrant: “Vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing is in alle wets- en verdragsteksten individuele vrijheid, precies waar de islam tegen is.”

Dit mag er nog erbij uit dat artikel van Hegener:

Namens Allah aan anderen zeggen wat ze moeten doen of laten: of dat godsdienst heet of ideologie, het is lood om oud ijzer.

Er zijn nogal wat mensen die zich dat de laatste jaren afvragen. Ook Santy Ruby weet het niet meer. Op de pagina Opinie & Debat van de Volkskrant schrijft hij (of zij?) een stukje onder de titel: “Rechts verdedigt de linkse verworvenheden”. Hier een fragment uit dat artikel:

Santy Ruby stelt zichzelf aan het eind van zijn artikel de vraag:

“Is mijn politieke kompas kapot, of is progressief links ultra conservatief geworden?”

(Zie de Volkskrant van vandaag op p. 17)

Ik ben benieuwd naar het antwoord van de Pechtolds en de Halsema’s dat wel gauw zal komen.

“Met het zicht op de Rijn komt er 10 euro per persoon per nacht bij”, zei de juffrouw van het reisbureau.

(en dan niet antwoorden: “.. maar ‘s nachts kan ik de Rijn niet zien”)

.. maar niet in mijn spellingcorrector. Ik vermoed dat de fout zatin het woord ‘Geeleen’ (zie bericht 7 september, tweede woord in derdekolom). Er zitten nog meer rare woordjes tussen die Van Dale niet eenskent. Zo’n spellingcorrector is nooit volmaakt. Je zult er altijd zelfbij wakker moeten blijven en je grammatica kennen.

Johannes merkt in zijn reactie op dat ‘geleen’’ overigens een goedNederlands woord is (kijk hier beneden bij 7 september). Daar heeftJohannes gelijk in. We hebben veel woorden waar je ‘ge’ voor kuntzetten: in de context wordt het duidelijk: hou op met dat… gereken,gekus, getrommel, geschrijf, gedans, geneurie. Kijk maar bij Van Daleonder ‘ge’.

Er was nóg een reactie, van oma L. die in V. woont (Vlissingen?). Zij schreef:

“ALS DE SPELLINGSCORRECTOR EEN ZEEUW IS, DAN SNAP IK HET WEL.DIE SPREEKT DE ‘G’ UIT ALS EEN ‘H’.”

Tja, als je een Zeeuw bent en je spreekt de ‘g’ ook nog uit als een’h', dan kan daar geen spellingcorrector en zelfs geen Van Daletegenop.

Ik moet opeens denken aan de wapenspreuk van Zeeland: “Luctor etemergo”. Ik worstel en duik op. En dat doet me weer denken aan de mopvan die Limburgse buuttereedner die ooit in zeer Limburgs klinkendNederlands vertelde over dat zwembad waar een vrouw riep: “Kijk eensmannie, wat ik goed kan duiken!”, waarop haar man terugriep: “Wat hebik daaraan, je komt toch telkens weer boven?”

Type ik daar gewoon “Geleen”, zet de spellingcorrector er een rode stippellijn onder. Hoezo rode stippellijn? “Geleen” is toch goed?

Kijken welke correcties de spellingcorrector in voorraad heeft:

Nou, dat is erg knap om met zoveel varianten niet op het idee te komen “Geleen” erbij te plaatsen.

Dat was mijn eerste reactie. Toch, bij wat langer precies kijken denk ik de fout gevonden te hebben. Wie van de lezers ziet die fout ook?

Zou de koningin dat urenlange debat over de afgeketste formatiebesprekingen vanmiddag hebben uitgekeken zonder erbij te sudokuen? Dat is bijna niet te geloven.

Ik klink op het heengaan van Klink.

Deze moest zo nodig een rookverbod invoeren.

Ik steek in eigen tuin een sigaartje op.

Uit het Limburgs Dagblad:

Tegelen is dus vanaf nu niet meer de enige Limburgse plaats met passiespelen.