Op 9 maart van dit jaar schreef ik over plastic soep in de Atlantische Oceaan. Wat die plastic troep die we weggooien niet allemaal veroorzaakt: verstoring van het zenuwstelsel, kankerverwekkende dingen, hormoonverstorende effecten.

Strenge discipline in ons milieugedrag blijft nog steeds geboden, maar telkens hoor je na sombere berichten opeens andere geluiden.

Dezer dagen lazen we in de Volkskrant dat de plastic soep die in de zee ronddrijft niet dikker wordt. Dat is vreemd. Nu hebben Amerikaanse onderzoekers geconstateerd dat de geschatte hoeveelheid plastic in het westen van de Atlantische Oceaan al een kwarteeuw niet is toegenomen. Toch is de hoeveelheid plastic in die tijd vervijfvoudigd. Ra ra hoe kan dat?

De geleerden vermoeden dat het iets te maken heeft met andere meetmethodes. Hoe dan ook: in de kop boven zo’n artikel staat dan: “Plastic soep wordt niet dikker”.Zo’n berichten zetten je aan het denken.

Hoe vaak hoor je geleerden niet A beweren en een tijdje later hoor je B.

Vroeger: kraamvrouwen moeten de eerste dagen in bed blijven liggen
Nu: zo gauw mogelijk weer op

Vroeger: vrieslucht is gezond
Nu: juist niet

Vroeger: de lucht is ‘s nachts schoner
Nu: de lucht is ‘s nachts vuiler

Vroeger: vermageren met wel boterhamvlees, maar weinig brood
Nu: veel brood en weinig vlees

Vroeger: bij rugpijn veel liggen
Nu: juist niet liggen, zoveel mogelijk in beweging blijven

Wat deskundigen en allerlei geleerden verkondigen, moeten we geloven, maar niet voor altijd.