Requiem in Parijs
september 23, 2010
Door op 12:37

Photobucket

Tientallen keren de Madeleine gezien, nooit binnen geweest. Vandaag wel. Ze is niet mooi, maar daar kan ze niks aan doen, gezien haar ongelukkige verleden. Deze zaterdagavond zou er een concert zijn, het Requiem van Mozart. Dan maar die kerk in.

Het concert had nog een voorprogramma met helaas een paar te bekende evergreens zoals Ave Maria van Schubert/Gounod, een Gloria van Vivaldi en het Alleluja van Händel.

Dit voorgerecht maakte al duidelijk dat er van het hoofdgerecht, het Requiem, niet veel te verwachten viel.

Nooit zo’n hinderlijke akoestiek meegemaakt. De nagalm duurde 4,5 seconden. En zing dan maar eens op een frisse manier dat Kyrië, door Mozart in precieze fugavorm gecomponeerd, maar waar nu alle korte noten in elkaar overvloeiden, – alsof je een vlaflip door elkaar husselt waardoor je niet meer ziet waar de yoghurt zit en waar de vanillevla en de limonadesiroop. Kortom, een geluidsvervorming die niet te verdragen is. En deze zelfde vervorming trad weer op in het Lux aeterna aan het slot van het Requiem waar Mozart ook de fugavorm hanteerde.

Niet ieder gebouw zal de perfecte akoestiek van het Amsterdams Concertgebouw kunnen bezitten, maar zo’n kerk moet toch een zekere minimumkwaliteit hebben voor dit soort uitvoeringen of je moet het niet doen.

Photobucket

Afgezien van deze beroerde omstandigheid in de Madeleine-kerk maakten ook het Amadeuskoor en orkest geen sterke indruk. Of vergis ik mij en ontbrak er alleen een bekwame klankregisseur die had moeten letten op een juiste balans tussen de stemmen en de instrumenten?

Al in het voorprogramma kreeg je medelijden met de sopraan die met haar stem nauwelijks boven de blaasinstrumenten uitkwam. De violen daarentegen waren weer veel te zwak, klonken te iel.

En zo ging een veelbelovende avond Mozart jammerlijk de mist in.

Een mislukt Requiem of niet, Parijs is een prachtige stad.

Maar de lift in ons hotel had er een keer geen zin in, en dat je dan een half uur moet inspreken op de receptioniste om haar over te halen een technicien te bellen, valt vies tegen. Daarna zat de technicien nog een uur vast in de trafic en dat is logisch want in Parijs rijden nog meer auto’s, maar het is niet prettig als je zes hoog logeert.

Photobucket

… maar de technicien kwam, zette zijn autootje op de stoep en op dat autootje stond de tekst: “Nous prenons soin de votre ascenseur”, maar het wachten op die zorg duurde wel wat (te) lang.

Een kapotte lift of niet, Parijs is een prachtige stad.

Dat midden in de nacht het brandalarm in het hotel afgaat, kan gebeuren, maar dan moet je niet zes hoog wonen. Hoe maak je je in een paar seconden vertoonbaar en wat neem je dan mee? Dat lukte dus niet zo goed en toen we de trap afstormden, kwamen de vluggeren ons al hijgend tegemoet en iemand riep: “Back to bed, someone pushed the wrong button”.

Vals brandalarm of niet, Parijs is een prachtige stad.

Al tientallen jaren volgen wij de ontwikkelingen op La Défense, die hypermoderne kantorenwijk met veel kunst in de openbare ruimte. Ook nu weer veel nieuwe dingetjes zoals die € van Europa.

Photobucket

Wel moesten we wennen aan die streng kijkende militairen met stenguns aan begin en einde van roltrappen. Aan een van hen vroeg ik: “Al Qaida?” en zachtjes antwoordde hij: “Suspect”. Dit was het kortste gesprek in het Frans dat ik ooit gevoerd heb, maar ik kreeg het gevoel dat we samen een geheimpje deelden.

Al Qaida of niet, Parijs is een prachtige stad.

Je kunt naar Parijs met de supersnelle Thalys en NSHispeed vangt daar veel poen mee, maar zowel op de heen- als terugreis ging het mis. In Luik moesten we al met een andere trein en in Brussel waren er geen gereserveerde plaatsen meer. Op de terugreis was de chaos nog groter, er moesten extra reizigers mee. Waarom? Dat verneem je niet en de luie conducteurs verliezen onmiddellijk hun verstand. Ze controleren niets meer en zoek het maar zelf uit. Van Parijs tot Brussel hebben veel mensen in het middenpad moeten staan. Niks gereserveerde plaatsen, helemaal geen plaatsen. Tip: reis nooit met Thalys, want NSHispeed bedondert je.

Chaotische Thalys of niet, Parijs is een prachtige stad.

Photobucket

2 reacties op Requiem in Parijs

  1. Zucht (lichtelijk jaloers) , het klinkt als een paar heerlijke daagjes Parijs. Alleen de Thalysreis maakt me níet jaloers. Ik zie trouwens dat beeldtaal je net zo goed af gaat als de geschreven taal (of ben je een begenadigd illustrator?)

  2. Dank voor je compliment. De schitterende illustraties heb ik dan weer te danken aan mijn altijd waakzame echtgenote. Ook namens haar dank.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>